'Niemand weet hoe het zal lopen'

‘Als ik aan mijn dood of begrafenis denk, is dat vaak in een paniekreactie’, vertelt Ines (29). ‘Maar ik besef dat het onmogelijk in te schatten is hoe die laatste weken zullen verlopen. Uiteindelijk kan niemand me vertellen wat er gaat gebeuren. Ook de dokter niet.’

‘Toen ik pas te horen had gekregen dat ik niet meer zou genezen, heb ik vaak gesproken over mijn laatste momenten’, zegt Ines*. ‘Vooral de praktische dingen hielden me bezig. Maar nu we vier jaar verder zijn, praat ik er niet meer vaak over. Het haalt de sfeer naar beneden en het heeft weinig nut. Volgens mij komt er een moment waarop duidelijk wordt dat het einde nadert en iedereen zal dat dan wel aanvoelen.’

Kanker is een super chaotisch proces.

‘Als ik er nu aan denk, is dat vooral in een paniekreactie omdat ik me niet goed voel of omdat mijn diagnose verslechterd is. Onlangs waren er een flink aantal puntjes op mijn lever te zien. Achteraf bleek dat die niets met mijn kanker te maken hadden. Toch was ik toen heel hard bezig geweest met de dood. Kanker is een super chaotisch proces. Zelfs de dokter kan niet echt zeggen hoe het zal verlopen.’

Palliatief, niet terminaal

‘Voor alle zekerheid heb ik mijn wilsverklaring in orde gebracht en heb ik contact gehad met de mensen van de palliatieve afdeling. Want voorlopig ben ik alleen palliatief, niet terminaal. Op dit moment probeer ik vooral te wennen aan de termen. Je ziet het woord palliatief staan en denkt "Dju, dat staat op mijn dossier". Dat voelt nog altijd raar. Ik ben nog niet aan het einde van de rit, maar toch.’

Mijn laatste momenten beleef ik waarschijnlijk niet al te bewust.

Ines

‘Anderzijds besef ik ook dat ik dankzij die kanker de tijd krijg om bewust afscheid te nemen van de dingen en mensen om me heen. Dat klinkt raar, maar stel nu dat je in een verkeersongeval sterft. Dat lijkt me zeer traumatisch voor je omgeving.’

‘Mijn laatste momenten zal ik in ieder geval niet super bewust meemaken. Dat is toch wat ik hoor over andere mensen die aan kanker gestorven zijn. Waarschijnlijk zal ik morfine krijgen. Toen ik dat de vorige keer kreeg, dacht ik: als ik zo mag doodgaan, is het goed. Het zou fijn zijn als het een rustige gebeurtenis is, dat ik zonder paniek kan gaan. Een vriendin van me werkt in een woon-zorgcentrum. Ze vertelde dat daar onlangs een familie had staan zingen bij iemands sterfbed. Niet dat mensen hier moeten komen zingen, maar dat klinkt zo vredig. Ik hoop dat ik vooral vredig mag gaan.’

*Wegens privacyredenen is Ines niet de echte naam van deze getuige.

Ongeneeslijk

Als therapieën niet meer baten

Steeds meer mensen overleven kanker. Toch baten de bestaande therapieën niet voor alle patiënten. Ines is een van hen. Voor lotgenoten vertelt ze hoe ze daarmee omgaat, hoe anderen met haar diagnose omgaan, hoe ze zich constant moet aanpassen aan haar lichaam en wat ze het meest mist.

Informatie

Palliatieve zorg

Wie op zoek is naar informatie over palliatieve zorg en zorg bij het levenseinde, kan terecht op allesoverkanker.be of bij de Kankerlijn (0800 35 445 of kankerlijn@komoptegenkanker.be).