Lieze: 'Lief zijn voor jezelf, dat is de boodschap'

Hoe laat je je leven niet bepalen door kanker? Elke maand schrijft een andere jonge lotgenoot het van zich af. Openhartig, zonder taboes uit de weg te gaan. Deze maand is Lieze aan het woord: ‘soms vergeet je wat je lichaam allemaal heeft meegemaakt en ben je er te streng voor. Terwijl je eigenlijk wel trots mag zijn’.

Na er jaren tussenuit te zijn geweest, kon ik in januari opnieuw beginnen werken. Eindelijk kon ik mijn eigen praktijk als kinesist opstarten, eindelijk kon ik er weer helemaal tegenaan gaan, na jaren vechten tegen de rotziekte die kanker is.

Daar besliste corona de afgelopen maanden jammer genoeg anders over. Dat maakte me best depressief, want ik had mijn quarantaine wel al gehad. In november 2018 onderging ik een stamceltransplantatie waardoor ik eerst 5 weken lang in het ziekenhuis in quarantaine lag en daarna 6 maanden lang geen drukke plaatsen mocht bezoeken.

Na een jaar lang niet werken, deed het deugd om me terug nuttig te voelen

Ik was dus helemaal klaar om dit jaar mijn nieuwe leven op te pikken. Toch bleef ik positief, net zoals ik de voorbije jaren positief ben gebleven. Na zeven weken kon ik mijn praktijk opnieuw openen, zolang ik de nodige maatregelen trof. Gelukkig maar. Na een jaar lang niet werken, deed het deugd om me terug nuttig te voelen.

Grote prestatie

Al was er ook ruimte voor vakantie met mijn familie. Elke dag zijn we samen gaan wandelen, iets dat vorig jaar nog ondenkbaar was. Nu ben ik nog af en toe moe, maar het gaat steeds beter en beter. Ik vind dus dat ik niet te veel mag klagen. Eigenlijk mag ik zelfs trots zijn op wat ik allemaal heb bereikt op een jaar tijd.

Een jaar geleden was ik bijvoorbeeld nog extreem moe na 5 kilometer stappen. Ik moest er telkens een paar dagen van bekomen. Nu deed ik zelfs een tocht van 46 kilometer op 1 dag! Dat is echt een heel grote prestatie.

Soms vergeet je wat je lichaam allemaal heeft meegemaakt en ben je er te streng voor. Dan vraag je je af waarom iets dat vroeger zo makkelijk was je nu niet lukt. Lief zijn voor je lichaam, dat is de boodschap. Zeker na wat het allemaal heeft meegemaakt: chemo, medicatie, scans …

Diploma

Ook mijn studie dierenosteopathie heb ik dit jaar opnieuw kunnen oppikken. Ik was eraan begonnen toen ik mijn rotziekte kreeg en moest de opleiding daarom even uitstellen. Ondanks alles ben ik wel altijd blijven studeren en blijven hopen op een goede afloop. In juli heb ik mijn examen afgelegd en … ik was geslaagd! Nu mijn thesis nog wat herschrijven en zodra die goed zit, heb ik mijn diploma.

Meer lezen over Liezes verhaal kan op https://liezesdagboek.wordpress.com.