'Het hardste mis ik mijn collega's'

Kanker verandert alles. ‘Je moet aanvaarden dat je bepaalde dingen anders moet aanpakken’, vertelt Ines (29). ‘Mits een beetje creativiteit vond ik meestal een oplossing. Alleen het samenwerken met collega’s krijg ik maar niet gecompenseerd. Ik mis hen nog elke dag.’

‘Voor ik ziek werd, werkte ik in een fabriek aan de band met dubbele en driedubbele beglazing. Sommige mensen vinden dat saai, ik vond het fantastisch: heel wat uren werkte ik samen met collega’s en aan het einde van de dag was ik stikkapot van een hele dag bewegen. Na mijn eerste behandeling ben ik halftijds weer aan de slag gegaan. Het was erg fysiek werk en ik merkte dat het me zwaar viel. Helaas gaven mijn bloedwaarden na drie maanden aan dat ik opnieuw kanker had. Dus moest ik stoppen.’

Ik probeer me op andere manieren nuttig te maken voor de maatschappij.

Ines

‘Niet veel later bleek dat ik niet meer zou genezen. Een tijdlang heb ik vrijwilligerswerk gedaan in de Wereldwinkel. Maar omdat ik vaak in behandeling ben, was dat niet vol te houden. Het is moeilijk in te schatten hoe mijn spijsvertering op die chemokuren reageert en of ik genoeg energie heb om te gaan werken. En dat is lastig voor een organisatie. Ik heb er dus alle begrip voor dat ik zelfs als vrijwilliger niet meer aan de slag kan.’

‘Sindsdien probeer ik mij op andere manieren nuttig te maken voor de maatschappij. Er zijn nog mensen die het moeilijk hebben op allerlei andere manieren en dat merk je pas als je zelf thuis bent. Ik ken bijvoorbeeld een paar kansarme mensen met wie ik regelmatig kleine dingen dicht bij huis doe. We kunnen elkaars probleem misschien niet oplossen, maar we kunnen er wel zijn voor elkaar.’

Pech gehad

‘In het begin vond ik het heel moeilijk om te aanvaarden dat ik bepaalde dingen anders moet aanpakken, maar het aanvaarden van de ziekte zelf is anders gegaan dan bij de meeste mensen. Velen vragen zich af waarom ze kanker krijgen, maar die vraag heb ik mezelf nooit gesteld. Voor mij was het altijd duidelijk: er zijn ziektes en er zijn mensen en als je pech hebt, komen die samen.’

*Wegens privacyredenen is Ines niet de echte naam van deze getuige.

Ongeneeslijk

Als therapieën niet meer baten

Steeds meer mensen overleven kanker. Toch baten de bestaande therapieën niet voor alle patiënten. Ines is een van hen. Voor lotgenoten vertelt ze hoe ze daarmee omgaat, hoe anderen met haar diagnose omgaan, hoe ze zich constant moet aanpassen aan haar lichaam, wat ze het meest mist en hoe zij haar laatste weken ziet.

Wie op zoek is naar informatie over palliatieve zorg en zorg bij het levenseinde, kan terecht op allesoverkanker.be of bij de Kankerlijn (0800 35 445 of kankerlijn@komoptegenkanker.be).

Informatie

Palliatieve zorg

Wie op zoek is naar informatie over palliatieve zorg en zorg bij het levenseinde, kan terecht op allesoverkanker.be of bij de Kankerlijn (0800 35 445 of kankerlijn@komoptegenkanker.be).