Anneke: ‘Als het weer mag, gaan we elkaar eens goed vastpakken’

Hoe laat je je leven niet bepalen door kanker? Elke maand schrijft een andere jonge lotgenoot het van zich af. Openhartig, zonder taboes uit de weg te gaan. Deze maand is Anneke aan het woord: ‘met een bijna misplaatst genoegen zag ik dat zaken waar jonge kankerpatiënten al jaren naar snakken, mogelijk werden. Denk aan les volgen vanop afstand of langere tijd telewerken’.

Vol digitale verrukking keek ik dit voorjaar naar de wereld: hoe snel en creatief les volgen of werken in allerlei sectoren vanop afstand mogelijk werd. Met een bijna misplaatst genoegen zag ik dat er zaken uit de grond gestampt werden waar jonge kankerpatiënten en chronisch zieken al vele jaren naar snakten en die tot nu altijd werden afgewimpeld als ‘onmogelijk te realiseren’.

Je zult zien, het is een bijzonder zware opgave om weer aan de slag te gaan na maanden 'in je kot'.

Als AYA-ambassadeur bij Kom op tegen Kanker kom ik op voor de rechten van jongvolwassen kankerpatiënten. Daardoor volg ik al die ontwikkelingen en verbeteringen op de voet. Het afgelopen jaar hebben we met een groep Adolescent and Young Adults with cancer (AYA’s) over alle muren gesproken waartegen jonge kankerpatiënten botsen tijdens en na hun behandeling.

Wat er uitspringt, is het onbegrip van je omgeving zodra je behandeling afgerond is. Velen onderschatten dat het niet evident is om opnieuw in de maatschappij te springen. En nu gaat de samenleving zélf voelen hoe dat is. Eerst maanden in je kot in overlevingsmodus en dan direct weer op de kar springen. Je zult zien, het is een bijzonder zware opgave om weer aan de slag te gaan. Ik hoop dat veel bedrijven hun manier van werken permanent wijzigen en telewerken veel uitgebreider toepassen. Het zal de volgende generatie alleen maar deugd doen om meer tijd met elkaar door te brengen.

Tranen van geluk

Als er voor mij iets duidelijk is geworden de afgelopen maand, dan wel dat géén enkele digitale toepassing kan vervangen waar we het meeste nood aan hebben: contact met anderen. Elkaar eens goed vastpakken in tijden waarin het moeilijk gaat, kan zo’n opluchting teweegbrengen. Vooral AYA’s die tijdens hun behandeling al in quarantaine moesten, kunnen ervan meespreken. Wanneer die allereerste knuffel weer mag, stromen de tranen van geluk.

Tot gauw en als het weer mag, dan gaan we elkaar nog eens goed vastpakken hé. Anneke