‘Zware opdoffer als ik kinderloos zou blijven na die kanker’

Lien (32 jaar) liet eicellen invriezen vlak voor de chemotherapie begon. ‘Het was onduidelijk of ik daarna op een natuurlijke manier kinderen zou kunnen krijgen. Ook vandaag weet niemand zeker welke impact die behandeling op mijn vruchtbaarheid heeft. Nochtans willen mijn vriend en ik al 1,5 jaar graag een kindje krijgen. Sindsdien worden we over en weer geslingerd tussen hoop, ongeduld en gepieker.’

33 eicellen gingen drie jaar geleden de vriezer in. ‘Ik schreef bijna een record op mijn naam’, glundert Lien. ‘Nochtans dachten m’n vriend en ik nog niet aan kinderen toen ik totaal onverwacht de diagnose lymfeklierkanker (hodgkinlymfoom) kreeg. We wilden het er eerst van pakken voor we ons settelden.’

‘Ik kwam net terug van vakantie toen ik die diagnose kreeg. Helemaal alleen met verstomming geslagen: zo wandelde ik het ziekenhuis uit. Mijn vriend was toen aan het werk, ook mijn ouders, beste vriendin en schoonzus waren niet thuis. Geen idee hoe ik daar geraakt ben, maar ik ben naar school gereden en heb aan een collega verteld dat ze niet alleen een slechte klier gevonden hadden, maar ook slecht weefsel onder m’n ribbenkast: zo groot als een halve appel.’ Niet veel later werd duidelijk dat Lien chemo- en radiotherapie zou moeten krijgen.

‘Op aanraden van m’n oncologe startte ik een vruchtbaarheidssparende behandeling. Ik had het geluk dat die toen net terugbetaald werden. De kostprijs (enkele honderden euro’s nvdr.) viel dus mee. Gelukkig, want financieel was die periode al uitdagend genoeg. Door alle kosten die bij m’n behandeling kwamen kijken, heb ik m’n afbetalingen even moeten stoppen. Daar schrok ik van. Ik had goed kunnen sparen in de zes jaar dat ik voltijds lesgaf in het vijfde en zesde middelbaar.’

Ik pieker vaak over vragen waarop niemand het antwoord weet. Dan komen relaxatie-oefeningen van pas.

Lien

‘Het is nog steeds niet duidelijk of ik na die chemo op een natuurlijke manier zwanger kan worden. Ik heb al veel eicellen aangemaakt na m’n kankerbehandeling, maar mijn lichaam is die chemokuren en bestralingen duidelijk nog aan het verteren.’

‘Omdat er zo veel eitjes ingevroren werden, denk ik nog niet na over andere opties om een kindje te krijgen. Toch pieker ik vaak over vragen waarop niemand het antwoord weet: hoelang nog voor mijn lichaam die behandelingen verteerd heeft? Hoelang nog wachten op een kindje? Zal het ooit lukken? Hoe was het geweest zonder die kanker?’

‘Het zou helemaal anders zijn als ik zou weten dat het goed komt. Dan zou het me minder zwaar vallen als een collega of een vriendin vertelt dat ze zwanger zijn, of als een vriendin stilletjes aan mijn schoonzus vraagt of het zover is ‘want aan haar buik is ze precies wat verdikt?’.’

Extra uitdaging

Het coronavirus zorgt voor extra uitdagingen. ‘Mijn eicellen nestelen niet vanzelf in (heeft niets met Liens kanker(behandeling) te maken nvdr.). Alleen met een hormonenkuur kan ik zwanger worden. Van maart tot mei lag dat door het coronavirus stil. Aartsmoeilijk vond ik dat wachten. Het valt me ook zwaar dat we minder mensen mogen zien.’

‘Ik probeer het zo min mogelijk aan m’n omgeving te laten merken. Lukte vrij goed, dacht ik. Tot een collega me onlangs een kaartje stuurde. Ze had gemerkt dat het moeilijker ging. Het deed me super veel deugd en tegelijk was het confronterend. Nu ja, door die hormoonkuren schommelt mijn gemoed vaker dan vroeger en die kanker heeft m’n alles-komt-goed-gevoel een deuk gegeven.’

Gelukkig is er mijn vriend: op hem kan ik altijd rekenen.

‘Na 1,5 jaar vind ik het steeds moeilijker om te geloven dat er binnenkort een kindje komt. Ik ben onrustiger dan vroeger, ook ’s nachts. Nachtmerries spelen me weleens parten. Een half jaar geleden moest er echt iets veranderen. Op aanraden van een vriend ben ik relaxatietherapie volgens de methode Van Dixhoorn gaan volgen bij een kinesist. Vooral de hartcoherentie en de ademhalingstechnieken lagen mij het meeste. Hoewel ik mijn oefeningen niet allemaal even goed onderhoud, is het makkelijker geworden om te ontspannen en in te slapen. Al blijft het hopeloos op sommige piekermomenten.’

‘Gelukkig is m’n vriend er. Tijdens mijn ziekte is onze band sterker geworden. Ook als het nu moeilijker gaat, kan ik altijd op hem rekenen. Ik heb echt geluk met zo’n attent lief.

Meer weten over

Kanker en vruchtbaarheid

Op allesoverkanker.be deelt Kom op tegen Kanker heel wat info over vruchtbaarheidssparende behandelingen: wanneer volg je er best een, worden ze terugbetaald enzovoort. Ook over lymfeklierkanker en hodgkinlymfomen lees je op allesoverkanker.be meer.