‘Ik wilde zo snel mogelijk uit de patiëntenmodus’

Een kankerbehandeling zet je leven even on hold, maar dat hoeft je niet altijd te beletten om plezier te maken. Of om je dromen waar te maken. Dat bewijst Thijs, die na een stamceltransplantatie een tractor kocht. ‘Het was mijn manier om niet bij de pakken te blijven zitten.’

Drie jaar zou het duren voor Thijs opnieuw zou kunnen functioneren in de maatschappij. Dat kreeg hij te horen na een stamceltransplantatie. ‘Ik zat dus thuis, maar wilde toch iets leuks doen. Daarom kocht ik een tractor, mijn jeugddroom’, vertelt hij. ‘Ik ben technicus aan graaf- en landbouwmachines, dus ik kon hem zelf repareren.’

‘Kwam ik mezelf tegen, dan prentte ik me in dat het de volgende dag beter zou gaan.’

Zelf met de tractor rijden, zat er het eerste half jaar niet in voor Thijs. ‘Ik revalideerde nog volop van de stamceltransplantatie, maar toch beleefde ik vanaf dag één plezier aan de tractor. Een vriend nam bijvoorbeeld voor mij deel aan een wedstrijd tractor pulling, een sport waarbij je met een tractor gewichten heft, trekt of duwt. Hij won meteen de derde prijs. Mijn weekend kon niet meer stuk.’

Lichtpunt

De tractor zorgde zo voor een lichtpunt in een erg onzekere periode. ‘Toen ik kanker kreeg, stond ik op het punt om een huis te kopen’, legt Thijs uit. ‘Al in de eerste week na de diagnose had ik door dat dat een tijdje niet zou gebeuren. Ook van werk veranderen zou moeilijk worden, terwijl ik daar net volop mee bezig was toen ik leukemie kreeg. De ziekte kwam dus op een ontzettend slecht moment. Uiteindelijk kon ik pas twee jaar later bij mijn nieuwe werkgever starten. In het begin drie halve dagen per week. Meer lukte me fysiek niet.’

Toch was Thijs blij dat de diagnose eindelijk duidelijk maakte wat er scheelde. ‘Ik voelde me al een tijdje echt slecht. Na die stamceltransplantatie kon ik opnieuw vooruitblikken. Elke dag keek ik waar er vooruitgang zat. Wat ging beter dan de dag voordien? Soms zat ik maar vijf minuten langer op de hometrainer, maar ook daar probeerde ik blij mee te zijn. Dat lukte aardig. Natuurlijk kwam ik mezelf ook weleens tegen, maar op die momenten prentte ik me in dat het de volgende dag weer beter zou gaan.’

Iets nuttigs doen

Even was Thijs wel bang voor herval. ‘Het diepst zat ik toen ik tijdens mijn revalidatie last kreeg van mijn schildklier’, zegt hij. ‘Het was niet meteen duidelijk wat er aan de hand was. Ik voelde me extreem moe, geraakte niet fit, gaf vaak over. Ik vroeg me af of de kanker terug was. Gelukkig bleek het om schildklierproblemen te gaan die met één pilletje per dag verholpen zijn. Ik kon vrij snel verder revalideren.’

‘En dat was maar goed ook’, vindt Thijs, ‘want ik wilde zo snel mogelijk uit die patiëntenmodus. Ik wilde opnieuw doen wat me blij maakt. In mijn geval was dat: weer werken, iets nuttigs doen, onder de mensen zijn. En dat huis? Dat komt er nog wel.’

Meer weten over

Stamceltransplantatie

Stamceltransplantatie of stamceltherapie is een behandeling waarbij iemand stamcellen krijgt toegediend om beenmerg te vervangen dat door kanker of de behandeling van kanker vernietigd is. Die stamcellen kunnen van de patiënt zijn (autologe stamceltransplantatie) of van een donor (allogene stamceltransplantatie).