Vrienden voor het leven

Elk jaar organiseert Kom op tegen Kanker een vakantieweek voor jongeren met kanker. In 2016 gingen Lien (24), Katrien (31) en Evelien (32) mee, na lang aarzelen. Ze werden er vriendinnen voor het leven. 'Niemand begrijpt je beter dan iemand die exact hetzelfde doormaakt.'

Evelien: 'Vooraf twijfelde ik: moet je met 17- en 18-jarigen op vakantie als je 31 bent en een zoontje van 10 maanden hebt? Maar in het ziekenhuis had ik Katrien leren kennen, die was ook 30. We hebben samen besloten om te gaan.'

Full size
Katrien: Ik leerde Lien kennen tijdens de oldertimerrit. We zaten naast elkaar op de achterbank en ik wist: wij worden vriendinnen voor het leven.

Katrien: 'Lange tijd heb ik lotgenotencontact helemaal vermeden. Ik wilde geen vrienden leren kennen van wie ik enkele maanden later misschien een doodsprentje op de kast moest zetten. Maar met Evelien was er meteen een klik. We hadden ook veel gemeen: dezelfde behandeling, ongeveer even oud en allebei bezig met verpleegkunde.'

Lien: 'In het begin is het raar, al die verschillen in de groep: sommigen kennen elkaar, sommigen niet, mensen in behandeling, mensen die genezen zijn en mensen die het misschien niet gaan halen. Maar het ijs is snel gebroken. Het is zo fijn om met leeftijdsgenoten te babbelen die hetzelfde meemaken. Je put er zo veel energie uit. En niets is verplicht: je hoeft er niet over te praten.'

Evelien: 'Het is moeilijk om in je gewone vriendenkring over kanker te praten. Het blijft afstandelijk. In de vakantieweek ontmoet je mensen die maar één woord nodig hebben. Iedereen is openhartig, er is veel herkenning en verbondenheid. Dat is belangrijk, juist als jongere wil je ergens bij horen. Dat gevoel vind je alleen hier, omdat kanker krijgen zo diep gaat. In vijf dagen tijd maak je vrienden voor het leven.'

'Als ik over drie jaar terugkijk, zie ik een lange zwarte periode met één heel groot lichtpunt: de vakantieweek van Kom op tegen Kanker.'

Evelien

Lien: 'Ik had net chemo gehad, maar had geen leeftijdsgenoten om erover te praten. In het ziekenhuis waren alleen oudere patiënten en de mensen uit mijn eigen omgeving begrepen niet wat ik meemaakte. Die vakantieweek kwam voor mij precies op het juiste moment.'

Evelien: 'Ik zat er mentaal helemaal doorheen. Volledig kwijt wie ik was en waar ik stond. De eerste drie avonden huilde ik veel. Katrien lag naast mij, en intussen had ik ook Lien ontmoet. Er ontstond vrijwel direct vriendschap. Kanker was de normaalste zaak van de wereld, geen taboe. Dat schept snel een band.'

Evelien: 'Het is onmogelijk te begrijpen wat die vriendschap betekent als je het niet zelf meemaakt. Het gaat zo diep. Je kunt ook met luchtigheid over kanker praten, met humor, van elkaar kun je dat verdragen.’

Katrien: 'En het gaat heel snel. Ik leerde Lien kennen tijdens de oldertimerrit. We zaten naast elkaar op de achterbank en ik wist: wij worden vriendinnen voor het leven. Later hebben we tijdens onze behandelingen contact gehouden via WhatsApp. We zijn er voor elkaar ‘in goede en kwade dagen’. Niemand begrijpt je beter dan iemand die exact hetzelfde doormaakt.'

Miserie vergeten

Evelien: 'De week is heel intensief, er zijn veel activiteiten. Ik was volop in behandeling en dus snel moe. Maar daar kijkt niemand raar van op, dat gaat heel ontspannen.'

Katrien: 'Ik kon ook aan enkele activiteiten niet deelnemen, je geeft gewoon aan dat je rust wilt.'

Lien: 'Er is een mooie afwisseling van actieve en rustige dingen. De vakantieweek helpt om even alle miserie te vergeten. Het heeft veel betekend voor hoe ik terugkijk op die hele ziekteperiode.'

Katrien: 'Wat ik fijn vond, is dat ik na 10 maanden vaste klant te zijn in het ziekenhuis eindelijk even gewoon Katrien kon zijn in plaats van patiënt. En het contact met de anderen en de positieve verhalen geven je een boost om verder te gaan.'

Lien: 'De begeleiders zijn een voor een mensen met een hart van goud. Veerle is een fantastische vrouw, het is elke keer een plezier om haar terug te zien op de bijeenkomsten. Ze kan met je praten zonder die blik van medelijden. Ze behandelt je als de jongvolwassene die je bent en niet als patiënt.'

Katrien: 'Al die vrijwilligers werken doorheen het hele jaar aan de activiteiten die ze aanbieden. Die organisatie is top. En ze staan op elk moment klaar met een luisterend oor. Respect!'

Steun in moeilijke periodes

Lien: 'Sinds de vakantieweek houden we contact. We steunen elkaar tijdens moeilijke periodes. Zoals toen Evelien een petscan kreeg op haar verjaardag en ze heel ongerust was. Katrien en ik hebben haar een verjaardagstaart gebracht.'

Evelien: 'Dat vond ik fantastisch. En een T-shirt dat ik kon dragen op de dag van de petscan. Een andere keer was het een survivalpak. Zij weten hoe zwaar zo'n dag is, dit maakte het luchtiger. Het lijken kleine dingen, maar ze betekenen zo veel. Je bent niet alleen, anderen leven samen met jou naar de uitslag toe.'

'Kanker verandert je kijk op alles. De ziekte zet je leven op pauze, maar dwingt je tegelijk volwassen te worden in één oogopslag'

Lien

Lien: 'De laatste chemo van Katrien hebben we gevierd met kinderchampagne. Maar het meeste gaat via WhatsApp. Ik heb zoveel aan deze twee kanjers. Ik ben door mijn ziekte vrienden verloren maar ik heb er twee supervriendinnen bijgekregen.'

Evelien: 'Die heb je ook nodig, want we hebben allemaal moeite ons leven terug op orde te krijgen. Ook daarin vinden we veel erkenning bij elkaar. Je kunt niet van vandaag op morgen terug in het leven stappen zoals het was. Als ik over drie jaar terugkijk, zie ik een lange, zwarte periode met één heel groot lichtpunt: die week. Door de jongerenvakantie zal ik aan deze periode niet enkel negatief terugdenken. Ik heb kanker gehad, maar ik heb deze mensen leren kennen.'

Er even tussenuit

Vakantieweek

Ben je tussen 17 en 35 jaar en heb je kanker (gehad)? Ontmoet leeftijdsgenoten die het ook hebben meegemaakt en kom naar de gratis vakantieweek aan zee van Kom op tegen Kanker. Ontspanning en leuke ontmoetingen gegarandeerd!