‘Waarom je rot voelen als het niet nodig is?’

Net als het hoofdpersonage Tristan in Gevoel voor tumor studeert Marion (25) geneeskunde en werd ze tijdens haar studies behandeld voor kanker. ‘Enkele weken na de operatie voelde ik me emotioneel helemaal afgevlakt. Ik pakte het visitekaartje vast dat de oncopsycholoog me in het ziekenhuis had toegestopt en belde haar op. De gesprekken met haar hielpen me om mijn negatieve gedachten te leren omdraaien in positieve.’

‘Er zat een knobbeltje in mijn schaamlip, het was kwaadaardig en de dokters zouden het wegsnijden. Toen ik dat hoorde, flitste er van alles door mijn hoofd. Ik had het gevoel dat het niet over mij ging, maar over een casus in mijn opleiding. Ook na de ingreep besefte ik maar half wat me overkomen was. Ik wilde zo snel mogelijk weer “gewoon” verder gaan en vooral geen kostbare studietijd verliezen.’

Full size
'Al meteen na de eerste afspraak voelde me zo ontzettend opgelucht’, zegt Marion

‘Tijdens mijn ziekenhuisopname kreeg ik bezoek van een oncopsycholoog. “Je hebt best veel te horen gekregen de laatste dagen”, zei ze me. “Ik weet niet of je nu de behoefte voelt, maar als je ooit wil praten met me, geef het dan aan.” Ik zat met mijn cursussen in bed – ook al kon ik amper rechtzitten – en dacht maar aan één ding: studeren. “Het lukt me wel hoor”, antwoordde ik. Gelukkig nam ik wel het kaartje aan dat ze me toestopte.’

‘Toen ik tien dagen later te horen kreeg dat alle kankercellen waren weggenomen, was ik een paar uur euforisch. Kort daarna viel ik in een zwart gat: het liefst lag ik de hele dag in mijn bed, net nu de wereld weer aan mijn voeten lag. Ik besefte dat het niet goed met me ging, haalde het kaartje van de oncopsycholoog boven en belde haar op. Al meteen na de eerste afspraak voelde ik dat ik er goed aan had gedaan om die stap te zetten. Ik voelde me zo ontzettend opgelucht.’

Ik voelde me heel onzeker in mijn relatie, omdat ik het gevoel had verminkt te zijn. Ik had fysiek en psychisch een groot litteken.

‘Door de gesprekken kon ik mijn gevoelens beter plaatsen: het is heel normaal dat het besef pas later komt. Tijdens de behandeling word je geleefd, later krijg je pas echt tijd om na te denken. Lange tijd had ik last van een interne strijd. Het was alsof ik twee stemmetjes hoorde: het ene wilde alles zo goed mogelijk verwerken, het andere wilde doorgaan met leven, nu ik eindelijk weer een toekomstperspectief had. Hoe kon ik die verwerking ruimte geven zonder erin te blijven hangen?’

Gedachten sturen

‘Chaotische gedachten tolden in me rond. Ik dacht bijvoorbeeld dat ik door mijn kankerdiagnose een minder goede dokter zou worden, omdat ik tijdelijk minder goede resultaten behaalde. Ook voelde ik me ineens heel onzeker in mijn relatie, omdat ik op dat moment het gevoel had verminkt te zijn. Ik had niet alleen een fysiek litteken, maar ook een groot psychisch litteken. De psycholoog legde mijn gedachten onder de loep: klopt wat je denkt wel? Ze leerde me ook hoe ik zelf mijn gedachten kon analyseren en hoe ik negatieve gedachten kan omdraaien in positieve. Ze leerde me ook aanvaarden dat het niet altijd allemaal positief hoeft te zijn, dat je best wel eens een baaldag mag hebben.’

‘Ik leerde de verwerking ruimte te geven zonder erin te blijven hangen.’

‘Stap voor stap namen mijn zelfvertrouwen en mijn vertrouwen in mijn lichaam opnieuw toe. Na zes sessies voelde ik me sterk genoeg om de begeleiding af te ronden. Ruim twee jaar later, in juni 2017, raakte ik opnieuw verstrikt in negatieve gedachten. Ik was het vak gynaecologische oncologie aan het blokken. In het stuk over schaamlipkanker blokkeerde ik volledig. Ik heb een dag zitten janken en behaalde uiteindelijk een negen. In augustus werd het opnieuw een negen. De spanning voor dat vak was zo erg aan het oplopen dat ik besloot om een nieuwe afspraak bij de psycholoog te vragen. Ik praatte de beladenheid met haar uit en legde het vak voor mijn stages opnieuw af. Er viel een zware last van mijn schouders toen ik vernam dat ik geslaagd was.’

Gericht en gratis

Het valt Marion op dat veel lotgenoten met kanker aarzelen om naar een psycholoog te stappen. ‘Zelf heb ik geen drempel ervaren. Ik wil helemaal gezond zijn: zowel fysiek als psychisch. Waarom je rot voelen als het niet nodig is? Oncopscychologen kunnen heel gericht helpen omdat ze vanuit hun specialisatie en ervaring weten wat kanker met iemand doet. Ze weten wat andere kankerpatiënten doormaken en wat hen geholpen heeft.’

Marion merkt ook dat er hardnekkige misverstanden bestaan over de kostprijs van psychologische hulp bij kanker. De sessies bij de oncopsycholoog in het ziekenhuis zijn gratis. De oncopsycholoog die na Marions operatie aan haar ziekenhuisbed stond, meldde dat meteen. ‘Misschien omdat ik Nederlander ben?’, knipoogt Marion.

Meer weten over

Psychologische hulp

Veel kankerpatiënten hebben op een bepaald moment nood aan psychologische begeleiding. In alle ziekenhuizen zijn tegenwoordig oncopsychologen die zich gespecialiseerd hebben in het omgaan met mensen met kanker, hun angst en onzekerheid, de ingrijpende behandelingen, het terugvinden van evenwicht ... Meer info vind je op www.allesoverkanker.be.