‘Dankzij sport is mijn lichaam weer min of meer het oude’

Kanker en de behandeling ertegen halen je conditie helemaal onderuit. Zo ook bij Kenny die op z’n 15de lymfeklierkanker kreeg. ‘Op den duur woog ik nog 42 kilogram. Ik was de zwakste van de klas, iedereen behandelde me anders en dat vond ik verschrikkelijk. Na mijn behandeling ben ik direct beginnen te sporten. Zo werd mijn lichaam weer min of meer het oude.’

‘Voor ik ziek werd, was ik meestal de drukste, de hevigste van de hoop’, vertelt Kenny (19). ‘Ik volgde houtbewerking op een beroepsschool. Als we voetbalden, kozen mijn vrienden me altijd. Maar door die chemotherapie werd ik plots de zwakste van de klas. Een magere jongen zonder haar. Op den duur woog ik amper 42 kilogram. Leerkrachten vroegen me niet langer materiaal te verplaatsen, vrienden deden veel zachter tegen me. Verschrikkelijk. Ik wou dat ze me weer normaal behandelden. Dat gebeurde pas toen m’n haar opnieuw begon te groeien.’

Geen honger

‘Ik had er een stevige chemokuur opzitten. Die kuren duurden altijd 7 à 10 dagen. Meestal kreeg ik 24 uur lang heel zware chemo en ervoor en erna een iets lichtere. M’n mond was na een tijdje bezaaid met blaren. Zes weken lang stonden ze er. Ik leefde op yoghurt en andere zachte dingen. Toch had ik geen honger. Dat gevoel was verdwenen. Ook mijn smaakpatroon veranderde helemaal: alles wat ik vroeger graag at of dronk, kreeg ik niet meer binnen. Cola bijvoorbeeld.’

'In het begin speelde de vermoeidheid me nog parten; ondertussen ga ik rechtstreeks na school trainen.'

‘Na die laatste chemokuur dacht ik: nog een week afzien en ik ben ervan af. Niets bleek minder waar. Na de behandeling moest het ergste nog komen voor mij. Ik had geen fut, sloeg geel uit en verdroeg geen zonlicht. Het was zomer en de festivals begonnen, maar T-shirts droeg ik niet. Dan zouden mensen zien hoe dun ik was. Dus heb ik veel gezweet: ik droeg altijd truien.’

Voeding aangepast

‘Pas in de winter had ik genoeg energie om in het ziekenhuis een revalidatieprogramma te volgen. Daar heb ik ontdekt hoe fantastisch krachttraining kan zijn. Ik leefde helemaal op, trainde voor een triatlon in de zomer. Maar telkens wanneer ik iets intensiever trainde, werd ik ziek. Ik kreeg een zona, was even buiten strijd omdat mijn poortkatheter er nog uit moest of omdat er littekenweefsel aan mijn darmen begon te groeien … Elke maand was er wel iets dat mijn fysieke vooruitgang onderuithaalde. Die triatlon heb ik nooit gehaald.’

‘Ondertussen eindigde mijn relatie en voor mij lag dat echt aan het feit dat ik te mager was. Dus stortte ik me op de sport. In het begin speelde de vermoeidheid me parten, maar inmiddels ga ik rechtstreeks na school fitnessen. Ik train elke dag andere spieren en heb mijn voeding aangepast. Al is het niet zo dat ik geen frieten meer eet. Ondertussen weeg ik ongeveer 60 kilogram. En dan te bedenken dat de dokter me zei dat ik dat gewicht nooit zou halen. (lacht)’ ‘Begeleiding bij zo’n fysieke revalidatie is heel belangrijk, maar voor mij was dat toen te duur. Dus vroeg ik raad aan mensen die hier meer ervaring mee hadden en leerde ik met vallen en opstaan mijn eigen lichaam kennen. Heel veel dingen heb ik zelf uitgezocht op internet. Vaak was het resultaat negatief, maar stoppen was nooit een optie. Ik doe het supergraag. Ik heb het nodig. Als ik niet kan sporten, voel ik me niet goed. Het is een uitlaatklep, een uitdaging voor mezelf. Eigenlijk zou ik er graag iets professioneels mee doen. Mensen begeleiden of zo. Maar eerst nog een beetje trainen. (lacht)

Revalideren

Sporten tijdens of na je kankerbehandeling

Ben je fysiek niet zo snel de oude als je verwacht had? Dan kan een revalidatieprogramma op maat van mensen met kanker je helpen. We maakten een overzicht voor de provincies West-Vlaanderen, Oost-Vlaanderen, Antwerpen, Limburg Vlaams-Brabant en Brussel.